یکی از مواردی که خلاء وجود سیستمی مثل BPMS را احساس کردم در یکی از پروژه های بزرگ کشوری بود که حدود 10 سال قبل با موفقیت همراه نبوده و توقعات هیچ یک از طرفین پروژه را تامین نکرد.

داستان از آنجا شروع میشد که بحث سیمان در آن سال ها در کشور به یکی از مقوله های مهم تبدیل شده بود. زیرا با رونق ساخت و ساز، برخی سوء استفاده ها مانع از تامین این کالای اساسی در این صنعت میشد. به عنوان نمونه برخی اقدام به احتکار این کالا نموده یا گران فروشی میکردند. یکی از علت های اصلی این سوء استفاده ها، شفاف نبودن اطلاعات از میزان تولید، توزیع و فروش این محصول بود. یعنی معلوم نبود میزان تولید در هر کارخانه چقدر و میزان توزیع چقدر است و چقدر کالای مازاد در انبارها وجود دارد.

قرار بود این سیستم بر مبنای دریافت اطلاعات از دو سطح تولیدکنندگان (کارخانه های تولیدی) و دریافت‌کنندگان مستقیم (پروژه‌های ملی و عمرانی، عوامل توزیع وصنایع سیمان بر) تهیه شود. در این سیستم محصول تولیدی کارخانه‌های سیمان پس از فروش و بارگیری تا هنگام تحويل به دریافت‌کنندگان درقالب بخش‌های اصلی سیستم نظیر مبادی تامین، برنامه، عملیات، کنترل و دریافت‌کنندگان ثبت و قابل ردیابی و کنترل خواهد بود.

در مورد اهمیت این پروژه همین بس که خود شخص وزیر بازرگانی وقت در مورد این پروژه نظارت مستقیم داشته و به کمیسیون اقتصادی مجلس بابت پیشرفت ان بطور هفتگی گزارش ارائه میکرد.

تیم فنی خوبی متشکل از تحلیلگران سیستم و برنامه نویسان حرفه ای که تعدادشان حدود 15 نفر بود دور هم جمع شده بودند و سخت روی این پروژه کار میکردیم.

طبیعتاً زمان تولید چنین سیستمی با روش های برنامه نویسی حتی ضمن در اختیار داشتن تیم حرفه ای و با تجربه زمان کوتاهی برآورد نمیشد.

سخت کار میکردیم. حدود 6 ماه از آغاز پروژه سپری نشده بود که مجلس به دلایل انواع و اقسام فشارهای وارده سیمان را از سبد حمایتی خارج کرد و عملاً تمام زحماتی که برای این موضوع کشیده شده بود و همه هزینه های انجام شده بی نتیجه ماند.

منتظر قسمت دوم باشید

برای دانلود این کتاب، اینجا را کلیک نمایید